خانه / آکادمی عریانیسم / فراشعری در آکادمی عریانیسم از بانو مهسا جهانشیری، متولد ۱۳۶۶، تربت حیدریه

فراشعری در آکادمی عریانیسم از بانو مهسا جهانشیری، متولد ۱۳۶۶، تربت حیدریه

 

 

 

«گره کور»

 

 

«دلتنگ می­ شوم تو را

میانِ… شاید هست و نیست خود.»

«باورِ نبودنم

راحت است تو را.»

«در ابعاد یک غروب

حجمی مقابلِ دیده ­ام…»

 

نگاه                        نگاه

 

عدم

 

نگاه                         نگاه.

«تار نبین

تارهای تنیده بر رفتنم

واضح…»

از خود گریز

از تو گریز…

ریز

ریز

شد

عکس­های دونفره.

[نقطه­ ای سیاه در حال عبور]

«از غربِ روحم بارها دمیده­ ام

سر کشیده­ ام

یک­نفس تو را

از پیاله ­ی حسرت…»

□□

«سُر می­ خورم یک خاطره را

تا انتها.»

«در آغوش باد؟!»

«سینه­ خیزی آرام

زیر حجم انتظاری خسته

که زهر را در ارتفاع پنج وجبی

افشانه می­ کند.»

«نفس ­هایت در بند هوا…

کش می­ دهی

ق                              س­ها را…»

و                       و

و             و

و

«گره­ های کور

دل­خوش به سرانگشت بی ­زبانت.»

نفس­های حبس…

عقربه­ ها هُل می­ خورند…

«میان ثانیه­ های دق­ مرگی؟»

«ثانیه­ ها می­ا

ف

ت

ن

د…

از چشم تیک ­تاک­ های بی­ تاک­ تیک­.

شمارش معکوس.»

«سه:

نفس­ ها حبس

دم­ها

بازدم ­ها.»

«دو:

آونگ پر از هـ

یـ

جان،

جان

می­ گیرند، تشویش­ های پرالتهاب…»

«در حجله­ ی تنهایی؟!»

«سمفونی عبوس

به توانِ تاریکی!»

«تا قرار بی­کسی

با بی­کسی!»

«تا خلأ.»

«یک:…»

«برگرد…»

به آسمان پر گشود.

درباره ی هنگامه اهورا

شاعر و داستان نویسِ عریانیست، عضو مکتب اصالت کلمه و دایره ی مطالعاتی قلم، مسئول روابط عمومی اصالت کلمه و دانش آموخته ی رشته ی مترجمی زبان انگلیسی

همچنین ببینید

دانلود کتاب الکترونیکی «در کلمه راه می روم» به قلم جناب آقای آریو همتی

  برای دانلود کلیک کنید    

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *